گاهی مثل تابستونم... گرم اما کسل و خسته....

گاهی مثل پاییزم... پر از رنگم ولی تنها و عاشق....

گاهی مثل زمستونم...سردم و بی تفاوت....

گاهی هم مثل تموم فصل هام....فقط در حال گذرو عبور...

هر چه هستم ...

باید تلاش کنم از خود فرد دیگری بسازم...

کسی که تو دوستش داری....

کسی که مثل من همیشه تنها نباشد....

همین!

پ.ن:  نفسم میگیرد در هوایی که نفس های تو نیست........

***نگار

روزی که خواب هایم راهشان را  کشید ند و امدند  در بیداریم...خندیدم...

اما وقتی به اینجا کشید فهمیدم چقدر کار بیخ پیدا کرده....

تنهایی یه چیزه و اینکه میفهمی و می فهمن تنهایی یه چیز دیگه!!!!!

تنهایی مو فهمیدم و میدونم تا اخرش موندنیه...اما

دست هامو میزارم تو جیبم و "ها " میکنم این لحظات بی تو بودن را....

نیستی و من دست هایم را میبویم که بوی دست هایت راگرفته....

نیستی و من تو را مرور میکنم با ان لبخند یکرنگ و زیبا....

میبینی؟؟؟؟

نباشی هم میافرینمت!!!!!!

به قول بزرگی:

گاهی دو  روز که نباشم برای من دو سال است و برای تو؟؟؟؟

گاهی همان دو روز دو ثانیه است....

گاهی دور است و همان لحظه شاید دیر...

نمیدانم...

شک کنم ایا؟؟   به من... به تو.... به این همه بودن که گاهی به  تلنگری میلرزاندم؟؟؟

راستی یادت هست؟؟؟

ان مرد امد...

ان مرد در باران امد...

ان مرد با اسب در باران امد.....

سالها گذشته و اما....

باران هم بارید و نیامدی....نکند اسبت زین نیست؟؟؟

یا شاید همان نسبیت زمان است که مرا متوهم کرده...

شاید هم باران و مرد و اسبش دروغی بیش نبود...

.....

...

بخواب دختر...

هر چند این لالایی برای نخوابیدن است....

***نگار

گاهی که دلتنگت میشوم..

تمام ذهنم را جستجو میکنم.....

تا دوباره لبخندهایت را به یاد بیاورم....

....

چقدر امروز اشفته ام؟؟؟؟؟

انگار شده ام د خترک 14 ساله ی ان روزها....

شاید لازم باشد محکم خودم را در اغوش بگیرم و خودم را دلداری دهم.....

حس میکنم تنها یک نگاه دزدانه به چشمانت برای تمام بی قراری هایم کافی باشد.....

اما همیشه گمت میکنم در هیاهوی این شهر بزرگ......

چقدر از بودن با این "من" خسته شده ام.....

...

پ.ن1:

اما....دلخوشم.... به اندک هایم....

به این انار خریدن هایت برایم بی من!!!!!!!!!!!!!!!!

پ.ن 2: بودنت اینروزها غنیمتی است بر نا ارامی های درونم.... میدانی؟؟؟؟

پ.ن3:  ....همین و دیگر هیچ!!!!!

***نگار

می گویند آرام باش...

هستم...

آنقدر که حتی تو نمی توانی نا آرامی درونم را تشخیص دهی...!!!

پ.ن:

تا یادم نرفته بگویم... 

دلواپسم....

پاییز میرود من میمانم و انارهای نخورده ی تو!!!

دلواپسشانم.... عمیق!!!!!!

***نگار

صبوری تو مرثیه ی نا تمام عمر منه!!!

انگار قراره جاده های اومدن هرگز به انتها نرسند....

انگار قراره چشم به راه اومدنی هایی بمونم که هیچگاه قرار به اومدنشون نیست....

گاهی حس میکنم پشت این تراوشات ذهنی من یه ارامش متروکه مونده...

سالهاست بهش نرسیدم....نتونستم که نه!!. شاید نخواستم.....

نمیدونم....

گاهی بوی نم کشیدن ثانیه ها رو حس میکنم...

گاهی زیر واژه ی اسمت رسوب کردنمو حس میکنم....

گاهی ... نه!!!!

میخوام واژه نامه ی ذهنمو که پرش کردم از تنهائی ا پدیتش کنم....

اینجا...

دیگه دیوارها به اه های سرد من و

من به نگاه های تلخ اونا عادت کرده ام!!!

پ.ن1: هوای خانه چه دلگیر میشود گاهی!!!

پ.ن2:اضطراب خاصی نیست... تنها ترک عادت موجب  مرض است!!!!

***نگار

انگار دارم تو یه مدار بیضی شکل میگردم.....

گاهی ازت خیلی دور میشم....

گاهی خیلی نزدیک!!!!

با این حال من سیاره ی کوچکی ام که تو این کهکشان عظیم اگه جاذبه ی تو نبود....

با این همه سیاه چال....

کارم ساخته بود....

.

این روزها....

بازهم میترسم از سیاه چال ها

از کم شدن جاذبه ات...

از خروج من از مدارت!!!!!

***نگار

دنیایم خالی , خالی است

جهانم بدون تو

چیزی را کم دارد

چیزی چون اب برای حیات!!!!

...

.....

نه دخترک دووم بیار!!!!

***نگار

این روزها بی بهانه هی میایی در یادم....

شاید دوست داشتن همین باشد...

بی بهانه به یادت افتادن!!!!

***نگار

شنیده ام باران جایی ان دورتر ها  میبارد...

کاش میتوانستم به ان دورتر هابروم

میگویند ان دورتر ها هیچ چیز گم نمیشود.....

حتی دل ادمها.....

میگویند ان دورتر ها گریه قد غن نیست....

اینجا وقتی دل گم شود باران میبارد و همه ی حادثه های زندگی میشوند خاطره و راه گلو را میبندند...

میخواهم بروم ان دورترها چرا که بدون گم شدن دل باران میبارد....

شنیده ام ان دورتر ها وقتی باران ببارد تو نیز خواهی امد....

***نگار